یورولوژی‌کریورولوژی‌کرUROLOGYCARE.IR
یورولوژی‌کریورولوژی‌کر
خانه/سلامت جنسی و باروری مردان/پروتز آلت (ایمپلنت) برای اختلال نعوظ مقاوم به درمان
پروتز آلت (ایمپلنت) برای اختلال نعوظ مقاوم به درمانسلامت جنسی و باروری مردان

پروتز آلت (ایمپلنت) برای اختلال نعوظ مقاوم به درمان

مسیر فعال: هر دوزمان مطالعه: ۱۶ دقیقهبازبینی: متخصص اورولوژیبه‌روزرسانی: ۱۴۰۴/۰۴

در یک نگاه

  • پروتز آلت دستگاهی است که با جراحی داخل آلت کاشته می‌شود؛ گزینه‌ای برای مردانی که اختلال نعوظشان به قرص و تزریق جواب نداده است.
  • دو نوع اصلی دارد: پروتز بادی که با یک پمپ کوچک زیر پوست کیسهٔ بیضه باد و خالی می‌شود، و پروتز نیمه‌سفت که همیشه یک حالت ثابت دارد و فقط به بالا یا پایین خم می‌شود.
  • بعد از عمل، حس نوک آلت، توان ارگاسم و انزال مثل قبل باقی می‌ماند؛ پروتز فقط سفتی لازم برای نزدیکی را جایگزین می‌کند.
  • بزرگ‌ترین نگرانی، عفونت محل عمل است؛ کنترل قند خون پیش از عمل و رعایت نکات بهداشتی بعد از آن، این خطر را به‌شدت کم می‌کند.
  • این عمل معمولاً برگشت‌ناپذیر است، چون بافت اسفنجی داخل آلت هنگام جاگذاری پروتز کنار زده می‌شود؛ تصمیم را باید بعد از مشورت کامل با پزشک گرفت.

۰۱ چه کسانی کاندیدای پروتز آلت هستند؟

  • ۰۱مردانی که اختلال نعوظشان با قرص‌های خط اول مثل سیلدنافیل (ویاگرا) یا تادالافیل (سیالیس) بهتر نشده و به تزریق داخل‌آلتی هم جواب نداده یا آن را نمی‌پسندند.
  • ۰۲کسانی که بعد از پریاپیسم -نعوظ طولانی و دردناک- دچار سفتی و جای‌زخم داخل آلت شده‌اند و بافت اسفنجی‌شان دیگر توان نعوظ طبیعی ندارد.
  • ۰۳مردانی که بیماری پیرونی دارند و آلتشان به‌شدت کج شده و اختلال نعوظ هم پیدا کرده‌اند؛ در این افراد معمولاً همان عمل هم کجی را اصلاح می‌کند و هم پروتز می‌گذارد.
  • ۰۴کسانی که بعد از عمل پروستات یا پرتودرمانی لگن دچار اختلال نعوظ دائمی شده‌اند و درمان‌های دارویی برایشان اثر نکرده.
  • ۰۵مردانی که آسیب نخاعی یا بیماری‌های عصبی دارند و به دلایل جسمی، استفاده از دستگاه وکیوم یا تزریق برایشان دشوار است.
  • ۰۶کسانی که آگاهانه و پس از امتحان روش‌های ساده‌تر، یک راه‌حل دائمی و همیشه‌آماده را ترجیح می‌دهند و نمی‌خواهند هر بار پیش از رابطه برنامه‌ریزی کنند.

۰۲ قبل از عمل پروتز آلت چه باید بدانید؟

  • ۰۱پزشک ابتدا مطمئن می‌شود درمان‌های ساده‌تر مثل قرص و تزریق واقعاً امتحان شده و جواب نداده‌اند؛ پروتز آخرین قدم درمان است، نه اولین.
  • ۰۲اگر دیابت دارید، قند خونتان باید پیش از عمل کنترل شود؛ قند بالا مهم‌ترین عاملی است که خطر عفونت بعد از این جراحی را بالا می‌برد.
  • ۰۳هر عفونت فعال در بدن -از جمله عفونت ادراری یا زخم پوستی- باید پیش از عمل کاملاً درمان شود.
  • ۰۴پزشک دربارهٔ برگشت‌ناپذیری عمل با شما صحبت می‌کند؛ چون بافت اسفنجی داخل آلت هنگام جاگذاری پروتز کنار زده می‌شود، توان نعوظ طبیعی بعد از آن دیگر برنمی‌گردد.
  • ۰۵دربارهٔ اندازهٔ آلت بعد از عمل هم پیش از جراحی توضیح داده می‌شود؛ در بیشتر مردان طول نهایی همان اندازهٔ بهترین نعوظ پیشین‌شان است، اما اگر سال‌ها اختلال نعوظ درمان‌نشده داشته‌اید، ممکن است کمی کوتاه‌تر از حالت طبیعی سابق باشد.
  • ۰۶انتخاب بین پروتز بادی و پروتز نیمه‌سفت با پزشک انجام می‌شود؛ توان دست‌ها برای فشردن پمپ، وضعیت جسمی و ترجیح شخصی در این انتخاب مؤثر است.
  • ۰۷بهتر است همسرتان هم در مشاوره حضور داشته باشد، چون رضایت او هم در انتخاب نوع پروتز و هم در نتیجهٔ نهایی این تصمیم اهمیت زیادی دارد.

نشانه‌های خطر — فوری به پزشک مراجعه کنید

  • تب، لرز یا قرمزی و گرمای رو به گسترش دور محل عمل؛ می‌تواند نشانهٔ عفونت پروتز باشد، فوری به پزشک مراجعه کنید یا با اورژانس تماس بگیرید.
  • ترشح یا خروج چرک از محل بخیه، یا دیده‌شدن خود دستگاه از زیر پوست؛ همان روز به پزشک معالج یا اورژانس مراجعه کنید.
  • دردی که به‌جای کم‌شدن روزبه‌روز بیشتر می‌شود یا با مسکن معمولی آرام نمی‌گیرد؛ نیاز به بررسی فوری پزشک دارد.
  • تورم ناگهانی و رو به افزایش کیسهٔ بیضه، یا کبودی گسترده‌ای که به‌سرعت بزرگ‌تر می‌شود؛ همان روز با پزشکتان تماس بگیرید.
  • ناتوانی کامل در ادرار کردن بعد از عمل؛ فوری به اورژانس مراجعه کنید.
  • درد و تورم یک‌طرفهٔ ساق پا یا تنگی‌نفس ناگهانی در روزهای بعد از عمل؛ می‌تواند نشانهٔ لختهٔ خون باشد، فوری با اورژانس تماس بگیرید.

۰۳ پروتز آلت چطور انجام می‌شود و چه انواعی دارد؟

  • ۰۱پروتز بادی سه‌تکه، رایج‌ترین و طبیعی‌ترین نوع: دو سیلندر داخل آلت، یک پمپ کوچک زیر پوست کیسهٔ بیضه و یک مخزن مایع زیر شکم دارد؛ با فشردن پمپ سفت می‌شود و با فشردن دکمهٔ رهاسازی روی همان پمپ، دوباره نرم می‌شود.
  • ۰۲پروتز بادی دوتکه: پمپ و مخزن در یک قطعه ترکیب شده‌اند و نیازی به جاگذاری مخزن جداگانه در شکم نیست؛ وقتی جراحی قبلی لگن جاگذاری مخزن را دشوار کرده باشد، این نوع ترجیح داده می‌شود.
  • ۰۳پروتز نیمه‌سفت: یک میلهٔ قابل‌خم که همیشه یک درجه سفتی ثابت دارد؛ برای بالا یا پایین بردنش کافی است آن را خم کنید. جراحی جاگذاری آن ساده‌تر است و برای مردانی با توان دستی محدود گزینهٔ خوبی است.
  • ۰۴عمل با بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی و از راه یک برش کوچک روی پوست -زیر آلت یا کنار کیسهٔ بیضه- انجام می‌شود.
  • ۰۵جراح ابتدا دو کانال اسفنجی داخل آلت را باز و اندازه‌گیری می‌کند، سپس سیلندرها را جا می‌دهد و در پروتز بادی، پمپ را داخل کیسهٔ بیضه و مخزن را زیر شکم جا می‌دهد.
  • ۰۶کل عمل معمولاً حدود یک ساعت طول می‌کشد و بیشتر بیماران همان روز یا صبح روز بعد ترخیص می‌شوند.
  • ۰۷بلافاصله بعد از عمل، تورم و کبودی خفیف کیسهٔ بیضه طبیعی است و با مسکن و کیسهٔ یخ کنترل می‌شود؛ پروتز تا چند هفته فعال نمی‌شود.

۰۴ مراقبت و انتظارات بعد از عمل پروتز آلت چیست؟

  • ۰۱در دو تا چهار هفتهٔ اول از فعالیت سنگین، رانندگی طولانی و رابطهٔ جنسی خودداری کنید تا محل عمل کامل ترمیم شود.
  • ۰۲پزشک معمولاً چهار تا شش هفته بعد، در یک ویزیت کوتاه، پروتز را برای اولین بار فعال می‌کند و طرز درست کارکردن با پمپ یا خم‌کردن دستگاه را به شما و همسرتان آموزش می‌دهد.
  • ۰۳بعد از فعال‌سازی، حس نوک آلت، توان انزال و ارگاسم تغییری نمی‌کند؛ تنها چیزی که پروتز اضافه می‌کند، سفتی لازم برای نزدیکی است.
  • ۰۴طول نهایی آلت در بیشتر مردان با بهترین نعوظ پیشین‌شان یکسان یا خیلی نزدیک است؛ فقط در کسانی که سال‌ها اختلال نعوظ درمان‌نشده داشته‌اند، احتمال کمی کوتاه‌تر شدن هم هست.
  • ۰۵محل عمل را تمیز و خشک نگه دارید و توصیه‌های بهداشتی پزشک را کامل رعایت کنید؛ همین نکته‌ها خطر عفونت را به‌شدت پایین می‌آورد.
  • ۰۶این پروتزها معمولاً بین ده تا پانزده سال کار می‌کنند؛ بعد از این مدت ممکن است به‌دلیل خرابی یک قطعه، عمل ترمیمی لازم شود، هرچند بسیاری از دستگاه‌ها بیشتر از این هم دوام می‌آورند.
  • ۰۷سر قرارهای پیگیری منظم بروید، حتی اگر همه‌چیز خوب پیش می‌رود؛ بررسی دوره‌ای عملکرد پروتز از بروز مشکلات دیرهنگام جلوگیری می‌کند.

۰۶ پرسش‌های پرتکرار

آیا بعد از پروتز آلت رابطهٔ جنسی مثل قبل می‌شود؟
لذت جنسی، ارگاسم و انزال تغییری نمی‌کند، چون این‌ها به عصب و غدد وابسته‌اند نه به بافت اسفنجی آلت. آنچه پروتز جایگزین می‌کند فقط سفتی لازم برای نزدیکی است؛ میل جنسی را زیاد نمی‌کند و بدون تحریک جنسی هم کار می‌کند.
پروتز آلت چند سال دوام می‌آورد؟
بیشتر پروتزهای امروزی بین ده تا پانزده سال کار می‌کنند و در بسیاری از مردان حتی بیشتر دوام می‌آورند. اگر یکی از قطعات -سیلندر، پمپ یا مخزن- دچار نشتی یا خرابی شود، با یک عمل ترمیمی قابل تعویض است.
آیا همسرم متوجهٔ پروتز می‌شود؟
در پروتز بادی، وقتی خالی است آلت تقریباً حالت طبیعی دارد و لمسش هم به بافت طبیعی نزدیک است. در پروتز نیمه‌سفت، آلت همیشه یک درجه سفتی دارد که با خم‌کردن رو به پایین کمتر توجه‌برانگیز می‌شود. بهتر است همسرتان هم پیش از عمل در مشاوره حضور داشته باشد تا هر دو با نوع انتخابی راحت باشید.
عمل پروتز آلت چه عوارضی دارد؟
مثل هر جراحی، خطر خون‌ریزی و عفونت وجود دارد؛ عفونت جدی‌ترین نگرانی است و در موارد نادر ممکن است به برداشتن موقت پروتز نیاز شود. با کنترل قند خون پیش از عمل و رعایت کامل نکات بهداشتی، این خطر به حداقل می‌رسد. پزشک پیش از عمل دربارهٔ خطرهای مخصوص شرایط شما توضیح می‌دهد.
آیا بعد از پروتز آلت دیگر نیازی به قرص اختلال نعوظ نیست؟
نه، معمولاً نیازی نیست. پروتز به‌جای نعوظ طبیعی عمل می‌کند و خودش سفتی لازم را ایجاد می‌کند. اگر پیش‌تر به دلایل دیگری هم دارو مصرف می‌کردید، ادامه یا قطع آن را با نظر پزشک تصمیم می‌گیرید.
آیا می‌شود پروتز را برداشت و به حالت قبل برگشت؟
پروتز را می‌شود با جراحی خارج کرد، اما چون بافت اسفنجی داخل آلت هنگام جاگذاری کنار زده می‌شود، توان نعوظ طبیعی معمولاً دیگر برنمی‌گردد. به همین دلیل این تصمیم را باید با آگاهی کامل و بعد از امتحان روش‌های ساده‌تر گرفت.

خلاصهٔ بالینی

پروتز آلت، جاگذاری جراحی یک دستگاه مکانیکی داخل کورپورا کاورنوزا برای ایجاد نعوظ ازپیش‌تعیین‌شده در اختلال نعوظ ارگانیک و مقاوم به درمان‌های خط اول و دوم است؛ طبق گایدلاین، معمولاً به‌عنوان خط سوم درمان بعد از شکست مهارکنندهٔ PDE5 و تزریق داخل‌کاورنوز مطرح می‌شود. دو خانوادهٔ اصلی دارد: پروتز اینفلاتیبل (سه‌تکه یا دوتکه) با پمپ اسکروتال برای باد و خالی‌کردن، و پروتز نیمه‌سفت (ملئبل) با سازوکار مکانیکی ساده‌تر. پروگنوز عملکردی این روش عالی است و رضایت بیمار و همسر از بالاترین میان درمان‌های اختلال نعوظ گزارش شده، اما ریسک عفونت دستگاه و احتمال ریویژن مکانیکی در درازمدت، محدودیت اصلی آن است.

۰۱ ارزیابی و انتخاب بیمار پیش از پروتز آلت

  • ۰۱تأیید شکست یا عدم‌تحمل درمان خط اول (مهارکنندهٔ PDE5) و خط دوم (تزریق داخل‌کاورنوز یا دستگاه وکیوم) در شرح‌حال؛ پروتز روتین خط اول نیست مگر در اندیکاسیون‌های اختصاصی.
  • ۰۲شناسایی اندیکاسیون‌های اختصاصی: فیبروزیس کورپورال پس از پریاپیسم ایسکمیک، اختلال نعوظ مقاوم پس از پروستاتکتومی رادیکال یا پرتودرمانی لگن، و بیماری پیرونی همراه با اختلال نعوظ که در آن پروتز همراه با مانور مدلینگ حین عمل انجام می‌شود.
  • ۰۳کنترل ریسک‌فاکتورهای عفونت: بهینه‌سازی HbA1c در دیابت، کشت ادرار و درمان هر عفونت فعال پیش از عمل، و بررسی وضعیت ایمنی در بیمار نقص ایمنی یا مصرف‌کنندهٔ کورتیکواستروئید مزمن.
  • ۰۴معاینهٔ هدفمند آلت: ثبت طول و قطر پایه، وجود پلاک یا کجی، و درجهٔ فیبروزیس کورپورال که انتخاب سایز سیلندر و تکنیک دیلاتاسیون را تعیین می‌کند.
  • ۰۵ارزیابی توان دستی و شناختی بیمار برای کارکردن با پمپ؛ در آرتریت شدید، آسیب نخاعی سطح بالا یا اختلال شناختی، پروتز ملئبل بر اینفلاتیبل ترجیح دارد.
  • ۰۶مشاورهٔ پیش از عمل شامل برگشت‌ناپذیری نسبی روش، نرخ رضایت، ریسک عفونت و احتمال ریویژن به‌طور شفاف، همراه با مستندسازی رضایت آگاهانه؛ حضور همسر در مشاوره توصیه می‌شود.
  • ۰۷پروتکل پیشگیری از عفونت پیش از عمل: پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی وسیع‌الطیف طبق گایدلاین AUA، و آماده‌سازی پوست با کلرهگزیدین-الکل به‌جای پوویدون-ید.
  • ۰۸انتخاب نوع دستگاه (سه‌تکه، دوتکه یا ملئبل) با بیمار؛ در بیمار پرخطر (دیابت، ریویژن، نقص ایمنی)، دستگاه روکش‌دار آنتی‌بیوتیکی یا هیدروفیلیک در نظر گرفته می‌شود.

۰۲ روند جراحی و مدیریت پروتز آلت طبق گایدلاین

  • ۰۱بیمار در وضعیت خوابیده به پشت یا لیتوتومی قرار می‌گیرد؛ با بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی و پس از آماده‌سازی پوست با کلرهگزیدین-الکل عمل شروع می‌شود.
  • ۰۲برش از راه اینفراپوبیک یا پنوسکروتال انجام می‌شود؛ انتخاب به ترجیح جراح و نیاز به دسترسی هم‌زمان برای جاگذاری رزرووار بستگی دارد.
  • ۰۳کورپوروتومی روی هر دو کورپورا کاورنوزا باز و با دیلاتورهای متوالی کالیبره می‌شود؛ در فیبروزیس شدید -معمولاً پس از پریاپیسم- دیلاتاسیون دشوارتر است و به تکنیک یا دیلاتورهای اختصاصی نیاز دارد.
  • ۰۴طول و عرض هر کورپورا اندازه‌گیری و سیلندر متناسب انتخاب و جاگذاری می‌شود.
  • ۰۵در پروتز اینفلاتیبل، پمپ در اسکروتوم و رزرووار در فضای رتزیوس جا می‌گیرد؛ اگر جراحی قبلی لگن (مثل پروستاتکتومی رادیکال) این فضا را پرخطر کرده باشد، رزرووار به‌صورت اکتوپیک زیر عضلهٔ عرضی شکم جاگذاری می‌شود.
  • ۰۶اتصالات لوله‌ای بسته و عملکرد کامل دستگاه -باد و خالی‌شدن- پیش از بستن زخم آزمایش می‌شود.
  • ۰۷زخم لایه‌به‌لایه بسته می‌شود؛ دستگاه معمولاً در وضعیت نیمه‌باد رها می‌شود تا از تجمع هماتوم و جابه‌جایی سیلندر پیشگیری شود، و آنتی‌بیوتیک طبق پروتکل مرکز ادامه می‌یابد.
  • ۰۸فعال‌سازی دستگاه و آموزش بیمار و همسر برای کارکردن با پمپ یا خم‌کردن دستگاه، معمولاً چهار تا شش هفته پس از عمل و پس از بهبود کامل زخم انجام می‌شود.
  • ۰۹در عفونت زودرس اثبات‌شده، بسته به شدت، یا برداشتن دستگاه با جاگذاری تأخیری بعدی -روش استاندارد- یا پروتکل نجات با شست‌وشوی چندمرحله‌ای و جاگذاری فوری در بیمار منتخب در نظر گرفته می‌شود.
  • ۱۰فالوآپ شامل بررسی عملکرد دستگاه، رضایت زوجین و بروز عوارض دیرهنگام -اروژن، خرابی مکانیکی- در ویزیت‌های دوره‌ای توصیه می‌شود.

پرچم‌های قرمز بالینی

  • تب یا لرز پس از عمل همراه با افزایش درد یا ترشح از محل برش؛ مطرح‌کنندهٔ عفونت پروتز است که در صورت تأخیر در درمان می‌تواند به سپسیس پیش برود، نیازمند ارزیابی فوری و در بیشتر موارد برداشتن دستگاه.
  • اروژن پوستی یا اورترال -نمایان‌شدن سیلندر یا پمپ زیر پوست یا از مجرا-؛ اورژانس جراحی و اندیکاسیون قطعی برداشتن دستگاه.
  • هماتوم اسکروتال رو به گسترش یا افت همودینامیک پس از عمل؛ نیازمند بازگشت به اتاق عمل برای هموستاز.
  • رتانسیون ادراری حاد یا هماچوری قابل‌توجه پس از عمل؛ مطرح‌کنندهٔ آسیب اورترا حین کورپوروتومی یا دیلاتاسیون.
  • دردی که با گذشت چند روز کم نمی‌شود یا با معاینهٔ ظاهری زخم تناسب ندارد؛ باید گانگرن فورنیه یا عفونت عمقی رد شود.
  • علائم ترومبوآمبولی وریدی -تورم و درد یک‌طرفهٔ ساق یا تنگی‌نفس ناگهانی- در دورهٔ پس از عمل؛ نیازمند ارزیابی فوری برای رد ترومبوز ورید عمقی یا آمبولی ریه است.

۰۳ نکات کلیدی بالینی و شواهد پروتز آلت

  • ۰۱طبق گایدلاین AUA و EAU، پروتز آلت گزینه‌ای مؤثر و تعریف‌شده برای اختلال نعوظ مقاوم به درمان خط اول و دوم است و در بیشتر مطالعات بالاترین نرخ رضایت بیمار و همسر را در میان درمان‌های اختلال نعوظ دارد.
  • ۰۲آماده‌سازی پوست با کلرهگزیدین-الکل به‌جای پوویدون-ید، خطر عفونت محل جراحی را در کارآزمایی‌ها کاهش می‌دهد و در گایدلاین AUA توصیه شده است.
  • ۰۳دستگاه‌های روکش‌دار آنتی‌بیوتیکی یا هیدروفیلیک، به‌ویژه در بیمار پرخطر (دیابت، ریویژن، نقص ایمنی)، نرخ عفونت پروتز را کاهش می‌دهند.
  • ۰۴بهینه‌سازی قند خون (HbA1c) پیش از عمل، یکی از مؤثرترین اقدامات قابل‌تغییر برای کاهش خطر عفونت پروتز در بیمار دیابتی است.
  • ۰۵پرسش‌نامهٔ اختصاصی SEAR رضایت بیمار و کیفیت رابطه را پس از عمل به‌طور معتبر می‌سنجد؛ در بیشتر مطالعات، بقای مکانیکی دستگاه‌های نسل جدید تا پنج سال بالای ۹۰٪ گزارش شده است.

منابع

  1. گایدلاین AUA دربارهٔ اختلال نعوظ (بخش پروتز آلت)
  2. گایدلاین EAU ۲۰۲۴ دربارهٔ سلامت جنسی و باروری مردان
  3. بیانیهٔ اجماع ICUD-SMSNA دربارهٔ پیشگیری از عفونت پروتز آلت
  4. گایدلاین AUA دربارهٔ پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی در جراحی‌های اورولوژی