یورولوژی‌کریورولوژی‌کرUROLOGYCARE.IR
یورولوژی‌کریورولوژی‌کر
خانه/سلامت جنسی و باروری مردان/قرص‌های اختلال نعوظ (مهارکننده‌های PDE5)
قرص‌های اختلال نعوظ (مهارکننده‌های PDE5)سلامت جنسی و باروری مردان

قرص‌های اختلال نعوظ (مهارکننده‌های PDE5)

مسیر فعال: هر دوزمان مطالعه: ۱۵ دقیقهبازبینی: متخصص اورولوژیبه‌روزرسانی: ۱۴۰۴/۰۴

در یک نگاه

  • این گروه دارویی چهار عضو اصلی دارد: سیلدنافیل، تادالافیل، واردنافیل و آوانافیل؛ فرق‌شان بیشتر در سرعت اثر و ماندگاری است، نه در میزان اثربخشی.
  • این قرص‌ها میل جنسی نمی‌سازند و بدون تحریک جنسی همزمان اثر نمی‌کنند.
  • تادالافیل تا سی‌وشش ساعت در بدن می‌ماند و در دوز پایین روزانه هم تجویز می‌شود؛ برای رابطه‌ای که از قبل برنامه‌ریزی نشده مناسب‌تر است.
  • مصرف همزمان با هر نوع نیترات قلبی، حتی قرص زیر زبانی اورژانسی، ممنوع مطلق است و می‌تواند فشار خون را به‌طور خطرناکی پایین بیاورد.
  • غذای چرب و پرحجم جذب سیلدنافیل و واردنافیل را کند می‌کند؛ تادالافیل و آوانافیل کمتر زیر تأثیر غذا قرار می‌گیرند.

۰۱ قرص تقویت نعوظ برای چه کسانی مناسب است؟

  • ۰۱نعوظ آن‌قدر سفت نمی‌شود که رابطه به‌طور کامل انجام شود، یا پیش از پایان آن فروکش می‌کند؛ این افت باید در بیشتر تلاش‌ها تکرار شود، نه فقط یک بار زیر فشار خستگی یا استرس.
  • ۰۲برای رسیدن به نعوظ به تحریک بیشتر و زمان بیشتری از قبل نیاز دارید، یا نعوظ دیرتر از همیشه شکل می‌گیرد.
  • ۰۳بعد از عمل پروستات یا پرتودرمانی لگن، نعوظ ضعیف‌تر از قبل شده؛ این داروها معمولاً اولین قدم برای بازگرداندن عملکرد جنسی‌اند.
  • ۰۴دیابت یا فشار خونی که کنترل نمی‌شود باعث افت نعوظ شده؛ این قرص‌ها در این افراد هم معمولاً جواب می‌دهند، به شرط تأیید ایمنی قلب از سوی پزشک.
  • ۰۵اضطراب از عملکرد جنسی یا تنش در رابطه باعث افت مکرر نعوظ شده و کم‌کم از نزدیکی دوری می‌کنید؛ پزشک اغلب این دارو را همراه با مشاوره پیشنهاد می‌دهد تا اعتماد ازدست‌رفته برگردد.
  • ۰۶یک نوع از این داروها قبلاً روی شما جواب نداده؛ پزشک ممکن است نوع دیگر یا زمان مصرف متفاوتی را پیشنهاد کند، پیش از رفتن سراغ تزریق یا پروتز.

۰۲ قرص‌های PDE5 چطور اثر می‌کنند و چه فرقی دارند؟

  • ۰۱این قرص‌ها آنزیمی به نام فسفودی‌استراز نوع پنج را مهار می‌کنند؛ همین آنزیم ماده‌ای را که رگ‌های آلت را باز نگه می‌دارد از بین می‌برد، پس با مهار آن خون بیشتری در آلت می‌ماند.
  • ۰۲برای اثر کردن، تحریک جنسی لازم است؛ این دارو بدون تحریک نعوظ نمی‌سازد و میل جنسی را هم بالا نمی‌برد.
  • ۰۳سیلدنافیل و واردنافیل ظرف سی تا شصت دقیقه اثر می‌کنند و اثرشان حدود چهار تا پنج ساعت می‌ماند؛ برای رابطه‌ای که از قبل برنامه‌ریزی شده مناسب‌ترند.
  • ۰۴تادالافیل دیرتر شروع می‌شود، اما اثرش تا سی‌وشش ساعت باقی می‌ماند؛ به همین دلیل به قرص آخر هفته معروف شده و در دوز پایین روزانه هم تجویز می‌شود.
  • ۰۵آوانافیل تازه‌ترین داروی این گروه است و در بسیاری از مردها ظرف پانزده تا سی دقیقه اثرش را نشان می‌دهد.
  • ۰۶غذای چرب و پرحجم جذب سیلدنافیل و واردنافیل را کند می‌کند و شروع اثرشان را عقب می‌اندازد؛ تادالافیل و آوانافیل کمتر از غذا تأثیر می‌گیرند.
  • ۰۷آب گریپ‌فروت جذب این داروها را غیرقابل‌پیش‌بینی می‌کند؛ بهتر است در روزهای مصرف سراغش نروید.

نشانه‌های خطر — فوری به پزشک مراجعه کنید

  • اگر داروی نیترات قلبی مصرف می‌کنید (مثلاً قرص زیر زبانی برای درد قفسه سینه) یا به‌تازگی مصرف کرده‌اید، این قرص‌ها را اصلاً نخورید؛ ترکیب‌شان فشار خون را به‌طور خطرناکی پایین می‌آورد و حتی می‌تواند کشنده باشد. همین هشدار درباره «پاپرز»، یعنی محرک استنشاقی حاوی نیتریت که گاهی در مهمانی‌ها رد و بدل می‌شود، هم صدق می‌کند.
  • درد قفسه سینه، تنگی نفس یا سرگیجه شدید حین رابطه؛ فعالیت را همان لحظه متوقف کنید و با اورژانس تماس بگیرید.
  • نعوظ دردناکی که بیش از چهار ساعت طول کشیده و خودش برطرف نمی‌شود؛ این یک اورژانس اورولوژی است و تأخیر می‌تواند به بافت آلت آسیب دائمی بزند.
  • افت ناگهانی بینایی یا شنوایی بعد از مصرف قرص؛ فوراً به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید.
  • کهیر، ورم صورت و لب یا تنگی نفس بعد از مصرف دارو؛ نشانه واکنش آلرژیک است و رسیدگی فوری می‌خواهد.
  • اگر داروی فشار خون یا داروی پروستات مصرف می‌کنید و بعد از این قرص گیج یا سبک‌سر شدید، بنشینید یا دراز بکشید و به پزشک اطلاع دهید.

۰۳ قرص تقویت نعوظ را چطور و چه زمانی مصرف کنیم؟

  • ۰۱سیلدنافیل و واردنافیل را حدود یک ساعت پیش از رابطه، با معده نسبتاً خالی بخورید تا شروع اثرشان دیر نیفتد.
  • ۰۲تادالافیل را از دو ساعت تا حدود سی‌وشش ساعت پیش از رابطه می‌شود خورد؛ همین پنجره طولانی نیاز به زمان‌بندی دقیق را از بین می‌برد.
  • ۰۳در فرم روزانه تادالافیل، دارو را هر روز سر ساعت مشخص بخورید، صرف‌نظر از اینکه آن شب رابطه‌ای در کار هست یا نه.
  • ۰۴آوانافیل را پانزده تا سی دقیقه پیش از رابطه می‌شود مصرف کرد؛ برای کسی که به فاصله زمانی کوتاه‌تری نیاز دارد گزینه مناسبی است.
  • ۰۵در یک روز بیش از یک نوبت نخورید و هرگز دو نوع مختلف از این داروها را همزمان مصرف نکنید.
  • ۰۶اگر بعد از چند بار امتحان درست جواب نگرفتید، به پزشک بگویید؛ گاهی تغییر نوع دارو، دوز یا زمان مصرف نتیجه را عوض می‌کند و لزوماً نیاز به روش دیگری نیست.
  • ۰۷اگر سردرد، گرگرفتگی یا گرفتگی بینی آزاردهنده شد، به پزشک بگویید تا دوز یا نوع دارو را عوض کند؛ خودتان دوز را کم یا زیاد نکنید.

۰۴ چطور از عوارض و خطر قرص‌های تقویت نعوظ در امان بمانیم؟

  • ۰۱پیش از شروع هر قرص تقویت نعوظ، فهرست کامل داروهایتان را به پزشک نشان بدهید، به‌خصوص نیترات، داروی فشار خون و داروی پروستات.
  • ۰۲این داروها را فقط با نسخه و از داروخانه معتبر تهیه کنید؛ نمونه‌های اینترنتی بدون نسخه اغلب تقلبی‌اند یا دوز نامشخصی دارند.
  • ۰۳اگر بیماری قلبی دارید یا تازه سکته یا حمله قلبی داشته‌اید، پیش از مصرف حتماً درباره ایمنی فعالیت جنسی با پزشک مشورت کنید.
  • ۰۴الکل زیاد همراه این قرص احتمال سرگیجه و افت فشار را بیشتر می‌کند؛ مصرف الکل را محدود نگه دارید.
  • ۰۵اگر نعوظ بیش از حد معمول طول کشید یا دردناک شد، همان لحظه به پزشک یا اورژانس اطلاع دهید، نه صبح روز بعد.
  • ۰۶دارو را دست خودتان و دور از دسترس کودکان نگه دارید؛ حتی یک قرص برای کودک خطرناک است.
  • ۰۷مکمل‌های «تقویت جنسی گیاهی» را بدون تأیید پزشک با این قرص‌ها ترکیب نکنید؛ در برخی از همین مکمل‌ها سیلدنافیل پنهان پیدا شده که می‌تواند با نیترات هم تداخل کند.

۰۶ پرسش‌های پرتکرار

فرق اصلی این چهار قرص در چیست؟
بیشتر در سرعت شروع اثر و مدت ماندگاری‌شان است. سیلدنافیل و واردنافیل برای رابطه برنامه‌ریزی‌شده مناسب‌ترند، تادالافیل بیشترین ماندگاری را دارد و در دوز روزانه هم کاربرد دارد، و آوانافیل معمولاً سریع‌ترین شروع اثر را در این گروه دارد. اثربخشی کلی‌شان در بیشتر مردها به هم نزدیک است.
چرا نباید همراه نیترات مصرفش کنم؟
هر دو یک مسیر شیمیایی مشترک را در عروق تقویت می‌کنند؛ ترکیب‌شان می‌تواند فشار خون را ناگهانی و به‌شکل خطرناکی پایین بیاورد، حتی تا حد غش یا سکته. اگر برای درد قفسه سینه قرص زیر زبانی مصرف می‌کنید، پیش از هر قرص تقویت نعوظ حتماً به پزشک بگویید.
این قرص‌ها برای قلب خطرناک‌اند؟
برای بیشتر مردهایی که قلب پایداری دارند، بعد از تأیید پزشک، ایمن‌اند. کسی که بیماری قلبی ناپایدار دارد یا به‌تازگی سکته کرده، باید پیش از مصرف حتماً با پزشک مشورت کند.
غذا خوردن روی اثر این قرص‌ها تأثیر دارد؟
غذای چرب و پرحجم جذب سیلدنافیل و واردنافیل را کند می‌کند و شروع اثر را عقب می‌اندازد. تادالافیل و آوانافیل کمتر از غذا تأثیر می‌گیرند، برای همین انعطاف بیشتری دارند.
خرید بدون نسخه از اینترنت اشکالی دارد؟
خطرناک است. بدون معاینه پزشک نمی‌شود فهمید قلب‌تان تحمل فعالیت جنسی را دارد یا نه، و نمونه‌های بدون نسخه گاهی تقلبی‌اند یا دوز نامشخصی دارند.
اگر یک‌بار جواب نداد یعنی هیچ‌کدام برایم اثر ندارد؟
نه لزوماً. گاهی زمان مصرف، غذای سنگین پیش از قرص یا تحریک ناکافی باعث شکست شده. پیش از قطع امید، درباره تغییر دوز یا نوع دارو با پزشک صحبت کنید.

خلاصهٔ بالینی

اختلال نعوظ در مردان میان‌سال و مسن شایع است و معمولاً منشأ چندعاملی دارد؛ اجزای عروقی، عصبی، هورمونی و روانی در کنار هم دخیل‌اند. مهارکننده‌های PDE5 (سیلدنافیل، تادالافیل، واردنافیل و آوانافیل) خط اول درمان دارویی‌اند و با مهار تجزیه cGMP در بافت کاورنوز، اثر اکسید نیتریک را در حضور تحریک جنسی تقویت می‌کنند؛ تفاوت اصلی‌شان در فارماکوکینتیک است، نه در مکانیسم عمل. منع مطلق این گروه، مصرف همزمان با هر نیترات آلی یا نیکوراندیل است، به‌دلیل خطر افت فشار خون شدید و بالقوه کشنده.

۰۱ ارزیابی بیمار پیش از تجویز مهارکننده‌های PDE5

  • ۰۱طبقه‌بندی ظرفیت فعالیت قلبی طبق اجماع پرینستون: بیمار کم‌ریسک بدون ارزیابی بیشتر کاندید تجویز است؛ بیمار پرریسک -آنژین ناپایدار، نارسایی قلبی کلاس III یا IV، آریتمی کنترل‌نشده، سکته یا حمله قلبی اخیر- باید پیش از تجویز نزد متخصص قلب تثبیت شود.
  • ۰۲فهرست دقیق داروهای مصرفی با تأکید بر نیترات‌های آلی (ایزوسورباید، نیتروگلیسیرین) و نیکوراندیل به‌عنوان منع مطلق، و آلفابلاکر یا سایر داروهای ضدفشارخون به‌عنوان مورد نیازمند احتیاط.
  • ۰۳بررسی مهارکننده‌های قوی یا متوسط CYP3A4 (کتوکونازول، ریتوناویر، اریترومایسین) و القاکننده‌های آن مثل ریفامپین، که به‌ترتیب غلظت پلاسمایی اغلب PDE5iها را بالا یا پایین می‌برند و نیاز به تنظیم دوز دارند.
  • ۰۴شرح‌حال چشم‌پزشکی: سابقه NAION، یعنی نوروپاتی اپتیک ایسکمیک غیرآرتریتیک قدامی، در یک چشم به‌عنوان احتیاط جدی، همراه با پرسش درباره سابقه خانوادگی همین وضعیت.
  • ۰۵بررسی عملکرد کبدی و کلیوی برای تنظیم دوز شروع؛ در اختلال متوسط تا شدید کبدی یا کلیوی، دوز پایین‌تر و فاصله مصرف طولانی‌تر توصیه می‌شود.
  • ۰۶ارزیابی الگوی رابطه جنسی بیمار، از نظر تعداد دفعات و پیش‌بینی‌پذیری زمان، برای انتخاب بین داروی موقعیتی (on-demand) و دوز پایین روزانه تادالافیل.
  • ۰۷غربالگری افت آندروژن در پاسخ ناکافی اولیه؛ کمبود تستوسترون همراه می‌تواند پاسخ به PDE5i را کم کند و نیازمند ارزیابی جداگانه است.

۰۲ انتخاب و تجویز داروی PDE5 طبق گایدلاین

  • ۰۱خط اول برای بیشتر بیماران کم‌ریسک قلبی: انتخاب از میان سیلدنافیل، تادالافیل، واردنافیل یا آوانافیل بر اساس ترجیح بیمار، الگوی رابطه، سرعت مورد نیاز اثر و پروفایل عارضه.
  • ۰۲سیلدنافیل و واردنافیل: دوز موقعیتی حدود یک ساعت پیش از فعالیت، ترجیحاً با معده خالی برای جذب سریع‌تر؛ غذای چرب شروع اثر را به تأخیر می‌اندازد.
  • ۰۳تادالافیل: دوز موقعیتی با پنجره اثر تا سی‌وشش ساعت، یا دوز پایین روزانه برای بیمار با رابطه مکرر یا غیرقابل‌پیش‌بینی؛ حساسیت کمتری به غذا نسبت به سیلدنافیل دارد.
  • ۰۴آوانافیل: سریع‌ترین شروع اثر در این گروه؛ گزینه‌ای برای کاهش فاصله زمانی تا فعالیت در بیمار منتخب.
  • ۰۵در بیمار تحت مهارکننده قوی CYP3A4، شروع از پایین‌ترین دوز و افزایش محتاطانه؛ در نارسایی کبدی یا کلیوی متوسط تا شدید، تعدیل دوز طبق برگه اطلاعات دارو.
  • ۰۶تجویز همزمان با آلفابلاکر: شروع با دوز پایین و فاصله‌گذاری زمانی مصرف دو دارو برای کم‌کردن ریسک افت فشار ارتواستاتیک، و توضیح علائم هشدار به بیمار.
  • ۰۷منع مطلق و بدون استثنا: هرگونه نیترات آلی یا نیکوراندیل، حتی مصرف متناوب، تفریحی یا اورژانسی، شامل نیتریت‌های استنشاقی موسوم به پاپرز؛ این نکته باید در پرونده بیمار به‌وضوح ثبت و به بیمار و خانواده تأکید شود.
  • ۰۸توصیه نمی‌شود دو مهارکننده PDE5 با هم ترکیب شوند یا مکمل‌های نامعتبر با ادعای تقویت جنسی، که گاه سیلدنافیل پنهان دارند، جایگزین دارو شوند.
  • ۰۹در عدم پاسخ کافی پس از چند دوز با تکنیک درست: بازبینی پایبندی دارویی، کفایت تحریک جنسی و فاصله زمانی مصرف، سپس بررسی افزایش دوز یا تعویض نوع دارو، پیش از رفتن به خط دوم.
  • ۱۰فالوآپ دوره‌ای برای ارزیابی اثربخشی، عوارض، پایبندی دارویی و تغییر ریسک قلبی‌عروقی بیمار در طول زمان.

پرچم‌های قرمز بالینی

  • مصرف همزمان یا اخیر نیترات آلی یا نیکوراندیل با PDE5i؛ افت فشار شدید و بالقوه کشنده، نیازمند قطع فوری دارو و مراقبت حمایتی یا احیا در صورت لزوم.
  • پریاپیسم، یعنی نعوظ دردناک بیش از چهار ساعت؛ نیازمند مداخله اورژانس اورولوژی برای پیشگیری از فیبروز دائمی بافت کاورنوز.
  • کاهش ناگهانی بینایی، به‌خصوص یک‌طرفه و بدون درد، بعد از مصرف؛ شک به NAION، قطع فوری دارو و ارجاع اورژانسی چشم‌پزشکی.
  • کاهش ناگهانی شنوایی؛ قطع دارو و ارجاع فوری گوش‌وحلق‌وبینی.
  • درد قفسه سینه یا علائم ایسکمی قلبی حین یا پس از فعالیت جنسی؛ ارزیابی فوری قلبی و پرسش دقیق درباره زمان آخرین دوز PDE5i پیش از هرگونه تجویز نیترات در اورژانس.
  • افت فشار ارتواستاتیک علامت‌دار در بیمار تحت آلفابلاکر یا چند داروی ضدفشارخون همزمان با PDE5i.

۰۳ نکات کلیدی بالینی و شواهد داروهای PDE5

  • ۰۱هر چهار مهارکننده PDE5 در کارآزمایی‌های بالینی اثربخشی نزدیک به هم در بهبود نمره IIEF نشان داده‌اند؛ تفاوت عمده در فارماکوکینتیک است، نه در میزان پاسخ.
  • ۰۲تادالافیل به‌دلیل نیمه‌عمر طولانی‌تر، پنجره اثر گسترده‌ای دارد و در دوز پایین روزانه هم تأیید شده؛ سیلدنافیل و واردنافیل نیمه‌عمر کوتاه‌تری دارند و بیشتر برای مصرف موقعیتی مناسب‌اند.
  • ۰۳اجماع پرینستون سوم، طبقه‌بندی ریسک قلبی را پیش از تجویز PDE5i یا هر درمان اختصاصی اختلال نعوظ الزامی می‌داند و نیترات همزمان را منع مطلق اعلام کرده است.
  • ۰۴غذای پرچرب جذب سیلدنافیل و واردنافیل را محسوس کند می‌کند و اوج غلظت پلاسمایی را به تأخیر می‌اندازد؛ این اثر برای تادالافیل و آوانافیل کمتر بارز است.
  • ۰۵گایدلاین AUA و EAU هر دو مهارکننده PDE5 را خط اول دارویی برای بیشتر مردان مبتلا به اختلال نعوظ توصیه می‌کنند و انتخاب بین داروها را بر اساس فردی‌سازی، نه برتری اثباتی یکی بر دیگری، می‌دانند.

منابع

  1. گایدلاین AUA (انجمن اورولوژی آمریکا) درباره اختلال نعوظ
  2. گایدلاین EAU (انجمن اورولوژی اروپا) درباره سلامت جنسی و باروری
  3. اجماع پرینستون سوم درباره اختلال نعوظ و ریسک قلبی‌عروقی
  4. گایدلاین NICE درباره اختلال نعوظ