یورولوژی‌کریورولوژی‌کرUROLOGYCARE.IR
یورولوژی‌کریورولوژی‌کر
خانه/اورولوژی زنان/بی‌اختیاری ادرار در زنان
بی‌اختیاری ادرار در زناناورولوژی زنان

بی‌اختیاری ادرار در زنان

مسیر فعال: هر دوزمان مطالعه: ۱۴ دقیقهبازبینی: متخصص اورولوژیبه‌روزرسانی: ۱۴۰۴/۰۴

در یک نگاه

  • در نوع استرسی، ادرار هنگام سرفه، عطسه، خنده یا ورزش نشت می‌کند؛ در نوع فوریتی، میل ناگهانی و شدید به دستشویی، پیش از رسیدن به توالت، باعث نشت می‌شود.
  • تمرین درست و منظم عضلات کف لگن خط اول درمان نوع استرسی است و اثرش را معمولاً بعد از چند ماه نشان می‌دهد.
  • پساری یک وسیلهٔ نرم است که داخل واژن قرار می‌گیرد و بدون جراحی، در بسیاری از زنان نشت هنگام فعالیت را کم می‌کند.
  • جراحی اسلینگ وقتی مطرح می‌شود که تمرین و روش‌های ساده‌تر جواب نداده و نشت واقعاً زندگی روزمره را مختل کرده باشد.
  • نوع فوریتی بیشتر با آموزش مثانه و کم‌کردن محرک‌هایی مثل کافئین کنترل می‌شود، نه با جراحی.

۰۱ علائم بی‌اختیاری ادرار در زنان چیست؟

  • ۰۱نشت چند قطره‌ای ادرار هنگام سرفه، عطسه، خنده، دویدن یا بلند کردن وسیله سنگین، نشانه اصلی نوع استرسی است.
  • ۰۲میل ناگهانی و شدید به دستشویی که کنترلش سخت است و گاهی پیش از رسیدن به توالت نشت رخ می‌دهد، نشانه نوع فوریتی است.
  • ۰۳دستشویی رفتن بیشتر از حد معمول در طول روز و بیدار شدن مکرر شب برای ادرار کردن، معمولاً همراه نوع فوریتی دیده می‌شود.
  • ۰۴در خیلی از زنان هر دو الگو با هم دیده می‌شود: هم نشت هنگام فعالیت، هم فوریت ناگهانی.
  • ۰۵احساس سنگینی یا فشار در واژن، انگار چیزی دارد پایین می‌افتد، می‌تواند نشانه افتادگی همزمان لگن باشد.

۰۲ چرا بی‌اختیاری ادرار در زنان ایجاد می‌شود؟

  • ۰۱زایمان طبیعی، بارداری‌های مکرر و تولد نوزاد با وزن بالا می‌تواند عضلات و بافت نگه‌دارنده کف لگن را ضعیف کند.
  • ۰۲یائسگی و افت استروژن، بافت اطراف مجرای ادرار را نازک‌تر و شکننده‌تر می‌کند.
  • ۰۳اضافه‌وزن، سرفه مزمن، یبوست مزمن و زورزدن مکرر، فشار اضافه روی کف لگن وارد می‌کنند.
  • ۰۴افتادگی رحم یا مثانه و جراحی یا پرتودرمانی قبلی لگن هم می‌توانند نشت ادرار را بیشتر کنند.
  • ۰۵عفونت ادراری، یبوست و مصرف زیاد کافئین یا نوشیدنی گازدار می‌تواند فوریت ادرار را موقتاً بدتر کند.
  • ۰۶دیابت کنترل‌نشده و برخی بیماری‌های عصبی، حس و کنترل مثانه را مختل می‌کنند.

نشانه‌های خطر — فوری به پزشک مراجعه کنید

  • اگر اصلاً نمی‌توانید ادرار کنید و زیر شکم دردناک و پر است، همان لحظه با اورژانس تماس بگیرید.
  • تب و لرز همراه با درد پهلو یا کمر می‌تواند نشانه عفونت جدی کلیه باشد و باید فوری بررسی شود.
  • خون واضح در ادرار، به‌خصوص همراه لخته یا درد، نیاز به معاینه سریع دارد.
  • بی‌حسی تازه در ران‌ها یا ناحیه بین پاها، یا از دست دادن ناگهانی و هم‌زمان کنترل ادرار و مدفوع، باید فوری بررسی شود.
  • نشت پیوسته ادرار، به‌خصوص چند هفته بعد از زایمان یا جراحی لگن، باید حتماً بررسی شود.
  • درد مداوم لگن یا مثانه، یا عفونت ادراری‌ای که مدام برمی‌گردد، نباید نادیده گرفته شود.

۰۳ بی‌اختیاری ادرار در زنان چطور درمان می‌شود؟

  • ۰۱پزشک با چند سؤال درباره زمان و شرایط نشت، یک آزمایش ادرار و گاهی دفترچه‌ای چندروزه برای ثبت دفعات ادرار کردن، نوع بی‌اختیاری شما را مشخص می‌کند.
  • ۰۲برای نوع استرسی، تمرین درست عضلات کف لگن معمولاً اولین قدم است: عضله‌ای را منقبض کنید که با آن جلوی خروج گاز یا ادرار را می‌گیرید، نه عضلات شکم و باسن را. نتیجهٔ واقعی را معمولاً بعد از چند ماه تمرین منظم می‌بینید.
  • ۰۳اگر انقباض درست را پیدا نمی‌کنید، فیزیوتراپ کف لگن با معاینه و بازخورد مستقیم، روش تمرین را برایتان اصلاح می‌کند.
  • ۰۴برای نوع فوریتی، آموزش مثانه کمک می‌کند: کم‌کم فاصله بین دفعات دستشویی رفتن را بیشتر کنید و هنگام فوریت، به‌جای دویدن به توالت، چند نفس عمیق بکشید و کف لگن را چندبار منقبض کنید.
  • ۰۵کم‌کردن کافئین و نوشیدنی گازدار، مصرف متعادل مایعات، درمان یبوست و کاهش وزن در صورت اضافه‌وزن، نشت را کمتر می‌کند.
  • ۰۶اگر این اقدام‌ها کافی نبود، پزشک ممکن است دارویی برای آرام‌کردن مثانه تجویز کند؛ انتخاب دارو به بیماری‌های دیگر شما بستگی دارد.
  • ۰۷پساری وسیله‌ای نرم است که داخل واژن قرار می‌گیرد و از مجرای ادرار حمایت می‌کند؛ در نوع استرسی، به‌خصوص هنگام ورزش، می‌تواند نشت را کم کند. اندازهٔ مناسب آن را باید متخصص تعیین کند.
  • ۰۸اگر نشت استرسی با همه این روش‌ها کنترل نشد و واقعاً آزاردهنده بود، جراحی اسلینگ مطرح می‌شود: یک نوار نازک زیر مجرای ادرار قرار می‌گیرد تا از آن حمایت کند. این جراحی معمولاً فوریت ادرار را درمان نمی‌کند، فقط برای نشت هنگام فعالیت است.
  • ۰۹پدهای جاذب مخصوص بی‌اختیاری برای کنترل موقت یا در کنار درمان اصلی کاربرد دارند، نه به‌جای آن.

۰۴ چطور از بی‌اختیاری ادرار در زنان پیشگیری کنیم؟

  • ۰۱وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید؛ حتی کاهش وزن کم هم فشار روی کف لگن را کم می‌کند.
  • ۰۲تمرین کف لگن را از دوران بارداری شروع و بعد از زایمان ادامه دهید، حتی اگر هنوز نشتی حس نمی‌کنید.
  • ۰۳یبوست را جدی بگیرید: فیبر کافی بخورید، آب کافی بنوشید و از زورزدن طولانی روی توالت پرهیز کنید.
  • ۰۴اگر سرفه مزمن دارید یا سیگار می‌کشید، درمان سرفه و ترک سیگار مستقیماً به کف لگن کمک می‌کند.
  • ۰۵کافئین و نوشیدنی گازدار را در حدی نگه دارید که فوریت ادرارتان را بدتر نکند.
  • ۰۶عفونت ادراری را کامل درمان و پیگیری کنید تا برنگردد.
  • ۰۷اگر پساری استفاده می‌کنید، طبق برنامه پزشک آن را خارج و تمیز کنید؛ اگر ترشح بدبو یا خونریزی دیدید، همان هفته مراجعه کنید.

۰۶ پرسش‌های پرتکرار

آیا بی‌اختیاری ادرار در زنان طبیعی است و باید با آن کنار بیایم؟
شایع است ولی همیشه لازم نیست با آن کنار بیایید؛ در بیشتر زنان با تمرین کف لگن یا روش‌های دیگر بهتر می‌شود، پس صبر نکنید و به پزشک مراجعه کنید.
تمرین کف لگن چقدر طول می‌کشد تا جواب بدهد؟
برای دیدن نتیجه واقعی، تمرین درست و منظم را دست‌کم چند ماه ادامه دهید؛ اگر بعد از این مدت بهتر نشدید، روش انقباض را با متخصص بررسی کنید.
آیا پساری درد دارد یا حس می‌شود؟
پساری با اندازهٔ درست معمولاً حس نمی‌شود؛ اگر درد یا فشار داشتید، باید اندازه‌اش را با پزشک عوض کنید.
جراحی اسلینگ چقدر خطرناک است؟
مثل هر جراحی‌ای عارضه دارد، اما در مراکز باتجربه روشی جاافتاده و نسبتاً کم‌خطر است؛ پیش از تصمیم، درباره فایده و عوارضش با پزشکتان صحبت کنید.
برای بی‌اختیاری ادرار چه چیزی نخورم؟
کافئین، نوشیدنی گازدار و الکل زیاد می‌تواند فوریت و نشت را بدتر کند؛ کم‌کردن آنها معمولاً نشت را بهتر می‌کند.
بی‌اختیاری فوریتی چه فرقی با استرسی دارد؟
در نوع استرسی، نشت با فشار مثل سرفه رخ می‌دهد؛ در نوع فوریتی، میل ناگهانی و شدید باعث نشت می‌شود، حتی بدون فشار خاصی.

خلاصهٔ بالینی

بی‌اختیاری ادرار در زنان، نشت غیرارادی ادرار است که به دو الگوی اصلی استرسی (SUI) و فوریتی (UUI) و شکل مختلط این دو تقسیم می‌شود؛ نوع استرسی با افزایش فشار داخل‌شکمی و نوع فوریتی معمولاً همراه با مثانه بیش‌فعال بروز می‌کند. ارزیابی اولیه بالینی است و بر شرح‌حال، معاینه، آنالیز ادرار، دفترچه مثانه و باقیمانده ادراری (PVR) تکیه دارد. تمرین کف لگن و آموزش مثانه خط اول درمان‌اند؛ اسلینگ میان‌مجرایی، برای بی‌اختیاری استرسیِ اثبات‌شده‌ای که به درمان محافظه‌کارانه پاسخ نداده باشد، با فالوآپ منظم انجام می‌شود و فوریت ادراری را هدف نمی‌گیرد.

۰۱ تشخیص و ارزیابیِ بی‌اختیاریِ ادرار در زنان

  • ۰۱در شرح‌حال هدفمند، نوع محرک نشت (فشار در برابر فوریت)، تکرر، نوکتوری، و حجم و شدت نشت را با پرسشنامه معتبری مثل ICIQ-UI SF بسنجید؛ سابقه زایمان و بارداری، یائسگی، جراحی یا پرتودرمانی لگن، بیماری عصبی، دیابت و داروهای مؤثر بر مثانه را هم بپرسید.
  • ۰۲در معاینه، شکم را از نظر مثانه قابل‌لمس، و لگن را از نظر آتروفی واژن، پرولاپس ارگان‌های لگنی (POP) و قدرت انقباض کف لگن بررسی کنید؛ تست سرفه را هم با مثانه پر انجام دهید.
  • ۰۳دفترچهٔ مثانهٔ دست‌کم سه‌روزه بخواهید تا دریافت مایعات، دفعات ادرار، فوریت و اپیزودهای نشت ثبت شود؛ این دفترچه کمک می‌کند الگوی استرسی از فوریتی جدا شود.
  • ۰۴آنالیز ادرار درخواست دهید و در صورت شک بالینی، کشت ادرار هم برای رد عفونت فعال بگیرید؛ باکتریوری بدون علامت را درمان نکنید، چون علائم بی‌اختیاری را برطرف نمی‌کند.
  • ۰۵باقیمانده ادراری (PVR) را با سونوگرافی اندازه بگیرید، به‌خصوص در علائم انسدادی، پرولاپس قابل‌توجه یا پیش از هر مداخله‌ای که ریسک رتانسیون دارد.
  • ۰۶یورودینامیک را به‌صورت روتین درخواست ندهید؛ اندیکاسیون آن بی‌اختیاری مختلط با غلبه فوریت، نوع نامشخص، شک به اختلال تخلیه، پرولاپس قدامی یا آپیکال، جراحی قبلی بی‌اختیاری، و مواردی است که نتیجه‌اش انتخاب جراحی را تغییر می‌دهد.
  • ۰۷سیستوسکوپی و تصویربرداری را به‌صورت روتین درخواست ندهید؛ در هماچوری، درد، توده، عفونت مکرر یا توضیح‌ناپذیر، یا شک به فیستول و عارضه جراحی قبلی، آنها را انجام دهید.
  • ۰۸در تشخیص افتراقی، عفونت ادراری، مثانه بیش‌فعال، بی‌اختیاری سرریزی ناشی از رتانسیون، پرولاپس، فیستول ادراری‌واژینال، دیورتیکول مجرا، دیابت با پلی‌اوری، آتروفی ادراری‌تناسلی و اثر داروهای مدر را در نظر بگیرید.

۰۲ درمان و مدیریتِ بی‌اختیاریِ ادرار در زنان طبقِ گایدلاین

  • ۰۱در بی‌اختیاری مختلط، مؤلفه غالب و آزاردهنده‌تر را اول هدف بگیرید و به بیمار توضیح دهید که یک درمان منفرد هر دو مؤلفه را کنترل نمی‌کند.
  • ۰۲برای SUI و مؤلفه استرسی نوع مختلط، خط اول درمان را برنامه نظارت‌شده تمرین کف لگن قرار دهید، معمولاً دست‌کم به‌مدت سه ماه؛ انقباض صحیح را تأیید و پایبندی بیمار را پیگیری کنید.
  • ۰۳در همه زیرگروه‌ها، کاهش وزن را در بیمار دارای اضافه‌وزن توصیه کنید و اصلاح مصرف کافئین و مایعات، درمان یبوست و سرفه مزمن، و ترک سیگار را در برنامه درمان بگنجانید.
  • ۰۴برای UUI و مثانه بیش‌فعال، آموزش مثانه با فاصله‌گذاری تدریجی و تمرین کف لگن را خط اول قرار دهید؛ در آتروفی ادراری‌تناسلی یائسگی، استروژن واژینال را در نبود منع مصرف بررسی کنید.
  • ۰۵در پاسخ ناکافی به رفتاردرمانی، آنتی‌موسکارینی یا آگونیست بتا-۳ (مانند میرابگرون) را با توجه به بیماری‌های همراه، وضعیت شناختی، یبوست، گلوکوم و PVR انتخاب کنید و اثربخشی و عوارض را به‌طور دوره‌ای بازبینی کنید.
  • ۰۶دولوکستین را خط اول SUI در نظر نگیرید؛ فقط در بیمار منتخب و بعد از توضیح اثربخشی محدود و عوارضش، آن را مطرح کنید.
  • ۰۷پساری یا وسیله حمایتی واژینال را در بیماران منتخب SUI، به‌خصوص در نشت فعالیتی یا کسانی که می‌خواهند جراحی را عقب بیندازند (مثلاً در سنین باروری)، گزینه غیرجراحی قابل‌اعتماد بدانید؛ اندازه‌گذاری دقیق، آموزش بیمار و فالوآپ منظم لازم دارد.
  • ۰۸بعد از شکست درمان محافظه‌کارانه در بی‌اختیاری استرسیِ آزاردهنده، گزینه‌های جراحی را با تصمیم‌گیری مشترک مقایسه کنید: اسلینگ میان‌مجرایی (رتروپوبیک/TVT یا ترانس‌ابتوراتور/TOT)، اسلینگ فاشیایی خودی، کولپوساسپانسیون بورچ و تزریق مواد حجیم‌کننده.
  • ۰۹پیش از اسلینگ، دربارهٔ ریسک رتانسیون، احتمال نیاز به خودکاتتریزاسیون، اروژن یا اکسپوژر مش، دیسپارونی، درد لگن یا کشاله، و احتمال ادامه یا بروز تازهٔ فوریت، مشاورهٔ مستند ارائه دهید؛ مسیر TVT یا TOT را بر اساس آناتومی بیمار، جراحی قبلی و تجربهٔ مرکز انتخاب کنید.
  • ۱۰بعد از هر مداخله، تخلیه، PVR و عفونت را زودهنگام بررسی کنید؛ موارد عودکننده، اسفنکتر ناکارآمد یا پرولاپس قابل‌توجه را به مرکز باتجربه ارجاع دهید.

پرچم‌های قرمز بالینی

  • رتانسیون حاد یا پیشرونده ادراری همراه با مثانه قابل‌لمس، PVR بالا، درد یا اختلال عملکرد کلیه، نیازمند رفع فوری انسداد است.
  • تب، لرز و درد پهلو به‌نفع پیلونفریت یا سپسیس با منشأ ادراری است و درمان تهاجمی و سریع می‌طلبد.
  • هماچوری واضح یا پایدار، توده لگنی، یا عفونت ادراری توضیح‌ناپذیر و مکرر، اندیکاسیون بررسی هدفمند و ارجاع سریع است.
  • بی‌اختیاری پیوسته با شک به فیستول، یا علائم عصبی جدید و بی‌حسی زینی همراه با اختلال اسفنکتر مقعدی، نیازمند ارزیابی فوری و تصویربرداری هدفمند است.
  • بعد از اسلینگ یا هر جراحی مش‌دار، رتانسیون، هماچوری، درد لگنی یا کشاله، و دیسپارونی یا اکسپوژر مش را باید سریع در مرکز باتجربه ارزیابی کرد.

۰۳ نکاتِ کلیدیِ بالینی و شواهد

  • ۰۱گایدلاین‌های EAU و NICE، تمرین نظارت‌شدهٔ کف لگن را خط اول SUI و مؤلفهٔ استرسیِ بی‌اختیاری مختلط می‌دانند.
  • ۰۲آموزش مثانه خط اول UUI است؛ آنتی‌موسکارینی یا آگونیست بتا-۳ زمانی اضافه می‌شود که رفتاردرمانی به‌تنهایی کافی نباشد.
  • ۰۳در بی‌اختیاری استرسیِ ساده، یورودینامیک روتین پیش از جراحی ضرورتی ندارد؛ در موارد پیچیده یا فوریت‌غالب، نتیجهٔ آن انتخاب درمان را تغییر می‌دهد.
  • ۰۴گایدلاین AUA/SUFU اسلینگ میان‌مجرایی را استاندارد جراحی SUI می‌داند؛ ریسک شناخته‌شدهٔ رتانسیون، اروژن مش و دیسپارونی باید در رضایت آگاهانهٔ بیمار ذکر شود.
  • ۰۵در بی‌اختیاری مختلط، نتیجهٔ جراحیِ مؤلفهٔ استرسی کمتر قابل‌پیش‌بینی است و فوریت می‌تواند بعد از عمل هم باقی بماند یا نیازمند درمان جداگانه شود.

منابع

  1. گایدلاین EAU درباره علائم ادراری تحتانی غیرنورولوژیک زنان
  2. گایدلاین NICE NG123 درباره بی‌اختیاری ادرار و پرولاپس ارگان‌های لگنی در زنان
  3. گایدلاین AUA/SUFU درباره درمان جراحی بی‌اختیاری استرسی زنان
  4. گایدلاین AUA/SUFU درباره مثانه بیش‌فعال ایدیوپاتیک